
Μεσάνυκτα και πάλι. Ώρα συνάντησης με τον εαυτό μου και ανακαλύπτω ότι κουράστηκα. Κουράστηκα να είμαι η καλή (σύντροφος, κόρη, συνάδελφος), η ορθή, η θετική, η πρόσχαρη, η υπομονετική, η καλοδιάθετη, η συνετή, η ισορροπημένη, η αφοσιωμένη, η τακτική, η οργανωμένη, η πανταχού-παρούσα, η σε όλους ώμος-για-κλάμα, η δεν-πειράζει-ξέρω-ότι-δεν-το-εννοούσες, η μητέρα τερέζα που δεν είναι-ακόμα-τέζα...
Άντε το χάλασα πάλι με το χιούμορ μου...
Όμως η αλήθεια είναι ότι κουράστηκα και θέλω να είμαι όπως νοιώθω κι όποιος με αντέξει κι εμένα... έτσι εκδικητικά για να δούνε όλοι τον νόστο! Γκρινιάρα, δύσκολη και όλα τα αντίθετα επίθετα στην πιο πάνω λίστα...
Τουλάχιστο τόγραψα και ξέσκασα κάπως... κάτι είναι κι αυτό.
Άντε καληνύκτα και πάλι...






