CLICK HERE FOR BLOGGER TEMPLATES AND MYSPACE LAYOUTS »

Δευτέρα, Νοέμβριος 23, 2009

90936071

Δεν μας κοστίζει και πολλά.
Ένα τηλεφώνημα θα σώσει ένα καταφύγιο και μαζί με αυτό, πολλά αδέσποτα ζωάκια που κάποια μεγάλα Τέρατα (δεν λέω "ζώα" για να μην θίξω τα ζώα) κακοποιούν ή τους κλείνουν τις πόρτες που κάποτε τα φιλοξένησαν, κατάμουτρα.
Ένα τηλεφώνημα που θα μας θυμίσει ότι είμαστε Άνθρωποι και θα μας κάνει να νοιώσουμε καλύτερα μόλις κατεβάσουμε το ακουστικό.
Το είδα πρωί-πρωί στην εφημερίδα και μετά στην ιστοσελίδα του πολίτη πίττα, εδώ http://politispittas.blogspot.com/.

Παρασκευή, Νοέμβριος 20, 2009

Καλπασμός



Τρέχω... καλπάζω μακριά
Τα αφρισμένα κύματα με κυκλώνουν
Ο παγωμένος άνεμος κτυπά το κορμί μου
Καλπάζω... δεν είμαι εδώ
Έχω φύγει μακριά... στην Ελευθερία




Πέμπτη, Νοέμβριος 19, 2009

Νόρμαν

Η μητέρα μου καθηλωμένη στο κρεβάτι εδώ και πολλές μέρες.
Το MRI έδειξε φοβερή οστεοπόρωση και ως εκ τούτου πολλά οστεοπορικά κατάγματα στη λεκάνη.
Δεν πρέπει να κινείται καθόλου για να μην γίνει κάτι χειρότερο - άσε που δεν μπορεί ούτως ή άλλως, λόγω πόνων.
Η εγχείρηση αποκλείεται λόγω ηλικίας, δυσκολίας εγχείρησης κλπ.
Κάνει θεραπεία με σπρέυ στη μύτη, υποτίθεται βοηθά (το έψαξα στο ίντερνετ και όντως υπάρχει!)
Δεν θα κάνει ενδοφλέβιες για να δούμε πρώτα πως αντιδρά σε αυτό...
Μακροχρόνια και τα δυό anyway.

Κάποτε απελπίζομαι... όπως τώρα.
Δεν ξέρω αν έπρεπε να κάνω και κάτι άλλο για να ανακουφιστεί.
Δεν ξέρω αν υπάρχει κάτι άλλο.
Δεν ξέρω αν έπρεπε να μπει σε μια κλινική να της κάνουν διάφορα (τι;)

Νοιώθω σαν τον Νόρμαν στο Ψυχώ... που προσπαθεί να διατηρήσει ζωντανή τη μητέρα του.
Ξέρω είναι τρομερός παραλληλισμός... γιατί η δική μου είναι ζωντανή και πολεμούμε για να γίνει καλά.
Αλλά, για κάποιο λόγο, νοιώθω Νόρμαν, γιατί I don' t let go ότι ό,τι γίνεται είναι το σωστό, αυτό είπε ο γιατρός... και θέλω κάτι άλλο... να γίνει αυτή που ήταν, να μην πονεί, να μην υποφέρει, να μην πεθάνει (τελικά) γιατί μετά από αυτήν, τι;

Ruth_black

Κυριακή, Νοέμβριος 15, 2009

Η εξαισίως αμφίρροπη ζωή

Βρίσκω τη ζωή εξαισίως αμφίρροπη, με τρομερούς συγχρονισμούς, αναχρονισμούς, παιγνιδισμούς. Κάποτε ψάχνω να βρω τους λόγους για ότι συμβαίνει, τους παράλογους, ά-λογους νόμους που "παίζουν" αλλά και τους ανάλογους συσχετισμούς που επικρατούν. Άλλες φορές πάλι αφήνομαι σαν παιδί να με οδηγήσει, με εμπιστοσύνη το άγνωστο χέρι που με κρατεί, περπατώντας στο μονοπάτι που χαράζει, κλείνοντας τα μάτια και μετρώντας 5-10-15-20-25... και λέγοντας από μέσα μου "όταν ανοίξω τα μάτια θα δω, θα βρω, θα ξέρω".

Παρακολουθώ τη ζωή μου από μέσα, από ψηλά, απο κοντινά πλάνα.
Πως αλλού γεννήθηκα, αλλού βρέθηκα, άλλους συνάντησα, άλλους άφησα...
Συναισθήματα έφερα μαζί μου, ερήμην μου...
Όπλα δυνατά έστησα, έμαθα, χρησιμοποίησα...
Φρούρια έκτισα, τείχη μου έκτισαν, όλα τα πολέμησα, σε όλα αντιστάθηκα...
Δυνατή πάντα ήμουν, γινόμουν, καμωνόμουν...
Μάνα ήμουν, γινόμουν, καμωνόμουν...
Μα πάντα παιδί ήμουν, είμαι και θα είμαι
Που σε κήπους έπαιζα, ονειρευόμουν και αφηνόμουν.
Όνειρα έκτιζα, μακριά πάντα έβλεπα, σε αστέρια ανέβαινα.

Το σήμερα ζω, πατώντας στο χθες, ονειρεύομαι το Αύριο.

Τρίτη, Νοέμβριος 10, 2009

Στέκομαι

Στέκομαι πάνω στον βράχο.
Το τοπίο γύρω άγριο αλλά ο αέρας δεν σφυρίζει πια μανιασμένος.
Τα μαύρα σύννεφα που σκέπαζαν τον ουρανό τώρα αφήνουν χαραμάδες απο φως να περνούν ανάμεσα τους...
Η θάλασσα κάτω απ΄τα πόδια μου απλώνει την άγρια ομορφιά της.
Τα κύματα έχουν χαμηλώσει και δεν κτυπούν πια στους βράχους.
Η πρώτη μεγάλη καταιγίδα έχει κοπάσει.

Στέκομαι πάνω στο βράχο.
Νοιώθω την αύρα της θάλασσας να μου σιγομουρμουρίζει μυστικά.
Γι΄αυτά που πέρασαν... γι΄αυτά που θα έρθουν.

Ανοίγω τα χέρια.
Την προσκαλώ να έρθει με ό, τι κι αν φέρνει μαζί της.

Στέκομαι
πάνω
στο βράχο.

Δευτέρα, Νοέμβριος 09, 2009

Ανα-συγκρότηση

Έμεινα στη σιωπή για αρκετές μέρες...

Οι διεργασίες έγιναν όλες μέσα μου.

Αυτή η βδομάδα θα είναι ένα καλό τεστ εφαρμογής των όσων Έμαθα, Άκουσα, Αφουγκράστηκα.

Καλή βδομάδα.

Τρίτη, Νοέμβριος 03, 2009

Ελεύθερη πτώση


Μεσάνυκτα και πάλι. Ώρα συνάντησης με τον εαυτό μου και ανακαλύπτω ότι κουράστηκα. Κουράστηκα να είμαι η καλή (σύντροφος, κόρη, συνάδελφος), η ορθή, η θετική, η πρόσχαρη, η υπομονετική, η καλοδιάθετη, η συνετή, η ισορροπημένη, η αφοσιωμένη, η τακτική, η οργανωμένη, η πανταχού-παρούσα, η σε όλους ώμος-για-κλάμα, η δεν-πειράζει-ξέρω-ότι-δεν-το-εννοούσες, η μητέρα τερέζα που δεν είναι-ακόμα-τέζα...


Άντε το χάλασα πάλι με το χιούμορ μου...


Όμως η αλήθεια είναι ότι κουράστηκα και θέλω να είμαι όπως νοιώθω κι όποιος με αντέξει κι εμένα... έτσι εκδικητικά για να δούνε όλοι τον νόστο! Γκρινιάρα, δύσκολη και όλα τα αντίθετα επίθετα στην πιο πάνω λίστα...


Τουλάχιστο τόγραψα και ξέσκασα κάπως... κάτι είναι κι αυτό.
Άντε καληνύκτα και πάλι...