Το βλέμμα αιχμαλωτίζεις
Μέσα από σκοτάδια αιώνια ξεπροβάλλεις
Στα χέρια σε τυλίγω μην σε χάσω
Στο ά-νομο κάλεσμα να ταξιδέψω
Περπάτησε με σε απάτητα βήματα
Στροβίλησε τη ψυχή να αφεθεί
Σε μεθυσμένα ταγκό ερωτικά
Αγκαλιά με σένα
Ενέργεια αρχέγονη, μαγική
Μην σταματάς, προχώρα
Στις μυστικές τροχιές σου να χαθώ.
5 ηλιακτίδες φώτισαν το δωμάτιο:
Όμορφο!
Μεθυσμένα ταγκό ερωτικά..
Θέλω παρτενέρ..
Κι ένα ταγκό..
Υπέροχο το φεγγάρι χθες.
Terra
ευχαριστώ!
Jacki
υπέροχο δεν ήταν;
Όλα να τα βρεις σου εύχομαι :)
Μπράβο Ρουθ!
Στην Πανσέληνο μόνο τέτοιοι όμορφοι ύμνοι αρμόζουν...
(Χθες είχε συννεφιά πάλι, αλλά τουλάχιστον την είδα το Μάιο στην Κύπρο να καθρεφτίζεται μέσα στη θάλασσα...)
Λεμέσια
κι εδώ υγρασία έχει και όλο και χανόταν πίσω από τα υγρά σύννεφα. Κι αυτό όμως του έδινε ένα ακόμα μεγαλύτερο μυστήριο.
Ανάρτηση Σχολίου