Εικόνες

Κυριακή - βαφτίσια: Μα γιατί μέσα στην κάψα του ήλιου, στους 35 βαθμούς, καταμεσήμερο, έχουν φορέσει όλες οι κυρίες τα λαμέ φαντεζί φορέματα, με τους φιόγκους, με τα στρας και με τρεις σειρές μαργαριτάρια στο λαιμό; Βράδυ σε δεξίωση δηλαδή τι θα φορέσουν; Απορία...

Δευτέρα - έκθεση φωτογραφίας: πόσο χάλια οι εκτυπώσεις σε, έστω, ερασιτεχνικές φωτογραφίες! Μα να μην βρεθεί ένας άνθρωπος να σε συμβουλεύσει. Σε είδα και σένα πρώτο μου σκίρτημα -σαν κλωτσιά στο στομάχι θυμάμαι και μετά είδα τον κόσμο με τα αληθινά του χρώματα- που κουβαλάς την αρρώστια και αγωνίζεσαι χρόνια τώρα και την νικάς όπου κι αν ξεφυτρώνει. Πόνος μαζί με αγάπη σε αγκάλιασαν τρυφερά... να μην χανόμαστε τόσο και να βρεθούμε για καφέ είπαμε και οι δύο... αυτό δεν λέμε πάντα;

Τρίτη - καθαρισμός προσώπου: ανακάλυψα αυτή την νέα -καινούργια- αισθητικό δίπλα από το σπίτι μου. Με μια νέα τεχνική, καθαρίζει το πρόσωπο χωρίς τα γνωστά τσιμπηματάκια. Περνά μια μεταλλική σπάτουλα πάνω από όλο το πρόσωπο και αυτόματα καθαρίζει! Δεν σας κοροιδεύω, αλήθεια γίνεται!! Μετά μου πέρασε οξυγόνο πάνω σε όλο το πρόσωπο και αυτό το αναγάγω σε πνευματική εμπειρία. Μέσα από ένα εργαλείο ρίχνει παγωμένο αέρα - να σας πω μείον 10 βαθμούς κελσίου, θα είναι λίγο! Νοιώθεις ότι ζεις στους αιώνες των παγετώνων. Οι μνήμες με ταξιδεύουν μέχρι εκεί. Φοβερό συναίσθημα. Νομίζω πηγαίνω μόνο γι΄αυτό. Σήμερα ήταν η δεύτερη φορά που το έκανα και πάλι ένοιωσα ακριβώς το ίδιο. Μου φυσούσε ο παγωμένος αέρας των οροσειρών και με παρέσερνε μαζί του σε ταξίδια αιώνων... μετά από αυτό έκανε σύσφιξη. Συνολικός χρόνος 30 λεπτά. Θα το κάνω 6 συνεχόμενες φορές! Γιατί;; Επειδή είμαι 40+ (έτσι το λένε πια) και επειδή το χρωστώ επιτέλους στον εαυτό μου. Α μα πια!

Κάπου ενδιάμεσα: Ο πελάτης έπαθε κρίση στις 12.55 και ήθελε να αλλάξω όλες τις φωτογραφίες που στείλαμε στα περιοδικά με τα προιόντα του τρεις μέρες πριν. Το περιοδικό ήταν ήδη στο τυπογραφείο. Τις έστειλα. Μου είπαν δεν θα τις αλλάξουν. Τις έστειλα (ξέρω ότι το ξαναείπα). Ο πελάτης έχει πάντα δίκαιο. Ακόμα κι όταν είναι στενόμυαλος, αππωμένος και κα(κ)λομαθημένος από το γραφείο του. Ο πελάτης, να πάει να κάμει μια ψυχοθεραπεία άμεσα γιατί είναι μέσα στην νεύρωση και δεν μπορώ να του το πω. Το είπα εδώ όμως, και κάτι είναι κι αυτό! Άρχισα να ονειρεύομαι μίνι ταξίδι, από τώρα μέχρι τον Μάρτιο έβαλα όριο του εαυτού μου... πιθανότατα μετά τον Ιανουάριο για πολλούς και διάφορους λόγους. Ψώνισα ρούχα χειμερινά (μήπως έτσι αλλάξει ο καιρός; μπα... καίνε οι πέτρες), αγόρασα κι άλλα ψηλοτάκουνα για τις επόμενες βραδινές εκδηλώσεις! Παθαίνω μίνιμουμ μία κρίση την ημέρα με την μάνα μου που είναι out of control και προκαλεί διάφορα προβλήματα στην υγεία της από μόνη της και δεν αντέχω να το βλέπω να συμβαίνει. Προσπάθησα να επικοινωνήσω μέσω του skype με τον κολλητό μου στο Λονδίνο, την κουμπάρα μου στην Αθήνα και την βαφτιστικιά μου στη Γερμανία, χωρίς αποτέλεσμα. Διάβασα όσα πιο πολλά blogs μπορούσα. Οι περισσότεροι σε μεταβατικές περιόδους. Άντε να μας μπει (πως τα λέω...) ο χειμώνας να μπορούμε να ενταχθούμε και σε μια περίοδο τέλοσπάντων... Αυτά τα ενδιάμεσα μας έχουν τρελλάνει όλους μου φαίνεται.