Ακόμα δεν πρόλαβα να έρθω αντιμέτωπη με την πραγματικότητα του τι σημαίνει να είσαι άνεργος. Δεν πρόλαβα ούτε να ξεκουραστώ, ούτε να νοιώσω κενό... τίποτα. Έγιναν πολλά ταυτόχρονα που με αποπροσανατόλισαν από το μέσα μου.
Η τελευταία μέρα που διένυα στη δουλειά, ήταν η δεύτερη από τις δέκα μέρες σύνολο που φιλοξενούσα 2 αγαπημένα άτομα στο σπίτι από το εξωτερικό... Ταυτόχρονα, επειδή στο πίσω μέρος του εγκεφάλου μου ψιλοένιωσα τον πανικό της ανεργίας, λίγες μέρες μετά, έκανα μιά κίνηση-γνωριμίας για να γράψω ένα κείμενο σε περιοδικό. Η κίνηση έπιασε, για ένα και μόνο τρισέλιδο, σε μια τόοοοσο εξευτελιστική τιμή που μ΄έπιασε τόοοοσο εξ απροόπτου... που δεν την αρνήθηκα. Ευτυχώς άνοιξα το στόμα μου και ζήτησα παράταση χρόνου για να το παραδώσω και έτσι μόλις έφυγαν οι φιλοξενούμενοι μου, βρέθηκα σκυμμένη πάνω από ένα κομπιούτερ να βγάζω τα σώψυχα μου για Χριστούγεννα, νοσταλγίες κλπ. Έκανα τα νεύρα της ζωής μου ενδιάμεσα για το βόλεμα των ΜΜΕ με τους εξωτερικούς συνεργάτες εν καιρώ κρίσης... ε ρε κρίση που μας πιάνει όλους πια σ΄αυτό τον τόπο!
Αύριο γράφομαι και επίσημα στους καταλόγους των ανέργων. Αν ακούσετε ότι ο αριθμός έχει ανέλθει στις 31,001, θα αναφέρονται σε εμένα. Εν τω μεταξύ, κάτι που δεν έχω διαβάσει να σχολιάζεται σε μπλογκ είναι και το εξής: ακούσατε κανένα να παίρνει τους τελευταίους μήνες ανεργιακό επίδομα; Έχω φίλη που κάθεται από τον Απρίλιο και έχει πάρει επίδομα μόνο για ένα μήνα! Ακούγεται ότι τα ταμεία είναι μείον και ΔΕΝ... Με ρωτούσε και η μάνα μου σήμερα αν θα μου δώσουν αύριο που θα πάω λεφτά!! Καλά, άλλο κεφάλαιο αυτό, δεν θα σχολιάσω.
Το Σάββατο πήγα και Μαζωνάκη. Όχι για να το γιορτάσω, δεν έφθασα και μέχρι εκεί!! Πήγα σχεδόν αναγκαστικά από μια παρέα φίλων που δεν δεχόταν το όχι για απάντηση. Να πω και την αλήθεια μου, δεν ήξερα και πολλά δικά του τραγούδια... μετρημένα στο ένα χέρι όσα ήξερα. Μετά όμως είπε και άλλα, γνωστά. Γινόταν ο κακός/καλός χαμός! Και η δικιά σας κατέληξε πάνω σε μια καρέκλα και χόρευε όλο το υπόλοιπο της βραδιάς. Ανήκω σε μένα και στα όνειρά μου..
Σας αφήνω, με ένα κατ' εμένα, έξυπνο που διάβασα σε ένα twitter "δεν έχω άντρα, δεν έχω μωρό, δεν έχω δουλειά. Έχω όμως hangover, πιάνεται για καλό;"
Ε, ρε που τα βρίσκω τόσα κέφια... hangover maybe?
5 ανασες:
Πιάνει πως δεν πιάνει; :)
Όλα διορθώνονται με λίγο χιούμορ...
Ήρθε ο Μαζωνάκης στην Κύπρο ή εσύ Αθήνα;
Καλή αρχή με το περιοδικό!! :)
όλα θα πάνε καλά ή καλύτερα είμαι σίγουρη για σένα !
ανεργιακο γιοκ
μετα απο 3-4 μηνες η πρωτη δόση, αναλογικη συμφωνα με τις ΚΑ των τελευταίων 18μηνων
μετα, ετσι ξαφνικά κοβεται, πρεπει να τηλεφωνισεις
αν εχεις γνωστους μπορει και να βγει επιταγη
δεν ειναι παντα σιγουρο
νωρις ειναι ακόμα, στον 5ο μηνα ειμαι... και στον 6ο .."καιγομαι" αλλα 3 ανεργιακα τα πήρα για να πω το δίκαιο
ειμαι τυχερη, μου ειπαν :-)
πιάνει;
Λεμέσια,
Χιούμορ... κι αυτό το έχω (μαζί με το hangover). Στη μέχρι τώρα πορεία της ζωής έδειχνε να βοηθά. Θα δείξει και τώρα :)
Nina,
ο Μαζωνάκης ήρθε Κύπρο.
Ευχαριστώ για τις ευχές. Τελικά τους άρεσε το κείμενο και θα το δημοσιεύσουν. Δεν ξέρω αν θα υπάρξει συνέχεια, δεν με "σώζει" έτσι ή αλλιώς κάτω από αυτές τις προυποθέσεις. :)
Stalamatia
χαίρομαι που είσαι σίγουρη βρε! Εγώ πάλι, δεν είμαι και τόσο. Απλά είμαι αισιόδοξη :)
Rose,
έτσι το υπολόγισα κι εγώ. Γύρω στον Φεβρουάριο θα πάρω την πρώτη επιταγή (αν δεν βρω κάτι μέχρι τότε... δεν τολμώ να το σκέφτομαι!)
Α ρε, τυχερή... πιάνει, πιάνει :)
Καλή βδομάδα σε όλους!!!
Δημοσίευση σχολίου